Losse tomaten en gekleurde snoepjes

SparTomaten-1024x796

De irritatie in de ogen van de kassajuffrouw is niet te missen. Ze is nijdig. Niet omdat ik niet opschiet met mijn pinpas tevoorschijn halen, niet omdat de streepjescode van mijn Bonuskaart het laat afweten, maar omdat haar vingers moeite hebben de losse tomaten gelijktijdig op het weegvlak voor haar te positioneren.

Terwijl ik de diep in mijn tas gepropte platic tas opvis, vervult ze zwijgend haar taak. Hoe meer tomaten ik koop, hoe geërgerder haar ogen. Gelukkig voor haar is het nog te warm voor huisgemaakte tomatensoep. Pas als haar blik de mijne kruist durft ze zich uit te spreken over de benarde situatie waarin ik haar heb gebracht: “Er hangen zakjes bij de groenteafdeling hoor”, probeert ze vriendelijk. Ik neem aan dat ze niet denkt dat ik daar al 29 jaar overheen kijk en vertel haar dat het zo ook wel gaat. De tomaten belanden straks toch in een schaal en zo sparen we met zijn allen weer wat verspilde plastic uit. Ik probeer een vriendelijke glimlacht terwijl ik me een geitenwollensokken macrobioot voel die in een papieren huis met composttoilet leeft. De opgetrokken wenkbrauwen van de man achter mij helpen niet echt. Door al die losse tomaten komt hij straks nog te laat ook. Ik hoop dat de felgekleurde zuurtjes met plastic wikkels mijn imago nog kunnen redden.

Enigszins gegeneerd mijn tas met de tomaten die een voor een over de band naar mij toe rollen. Dat ik de tas zelf heb meegenomen verbaast haar niet meer. Sinds haar manager haar heeft opgedragen de klanten niet langer met plastic tassen te spekken, weet ze dat het beter voor het milieu is om ze te hergebruiken. Ik vraag me af of ze het raar zou vinden als de tomaten de volgende keer eigen papieren broodzakjes op de loopband verschijnen.
Ondertussen grossiert prijsknaller Zeeman in duurzaam ondernemen door niet langer plastic draagtassen te verstrekken aan haar klanten. Je kunt nog wel een zakje krijgen, maar dan betaal je wel een euro statiegeld. En daar kun je bij Zeeman een hoop voor kopen wat leuker is om in huis te hebben dan een geelblauw tasje. Ik vind het bij voorbaat al een betere optie dan de grote glazen cilinders die met regelmaat bij de ingang van supermarkten opdoemen. Daar kun je je overvloed aan boodschappentassen lozen zodat een ander ze weer kan gebruiken. Leuk idee, werkt niet. Aan tasjesdumpers geen gebrek, maar hergebruikers laten zich niet zien. En terecht, zelfs ik koop liever een nieuw exemplaar dan een besmeurd tasje van een ander te gebruiken. Smetvrees of niet, ik wil graag een lekker bedje voor mijn losse onverpakte tomaten.

Een beetje imagoverlies heb ik wel over voor een betere wereld, maar ik hou het liever wel een beetje fris.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s