‘Binnen was het een discotheek, buiten werd er gepiest en geneukt.’

In verkorte versie gepubliceerd in Metro 24 april 2012

Genieten van een verfrissend drankje in de hete zon, het kabbelende water aan je voeten en het geluid van krakend hout en rinkelende lichtjes op de achtergrond. Amsterdammers maken zich op voor een nieuw seizoen Hannekes boom. De overburen niet. Zij vrezen de zomer wanneer de Dijksgracht wordt bevolkt door leveranciers, beschonken feestgangers en zelfs touringcars.

Wie de trein vanaf Amsterdam centraal in oostelijke richting neemt, ziet vlak na de spoorbrug de karakteristieke Dijksgracht liggen. Aan kop ligt café Hannekes boom, geliefd en bejubeld door media en bezoekers van binnen en buiten de stad.Van oudsher is de Dijksgracht het doelwit van rottigheden. Lange tijd gold het als de uitloper van een braakliggend gebied – het huidige KNSM-eiland – waar woonwagenbewoners en daklozen hun onderkomen zochten. Later werd het de afwerkplek van de stad. Onlusten die de bewoners samen met de gemeente de kop hebben weten in te drukken. Toch is de rust volgens Jan Roseboom ver te zoeken. Hij merkt weinig van de dorpse gezelligheid die de bewoners verderop aan de gracht ervaren. Samen met zijn vrouw en buren bewoont hij het enige pand dat pal tegenover het bruisende Hannekes Boom ligt. Het probleem? Overlast dat na talloze gesprekken en gemeentelijke procedures nog altijd niet is opgelost.

‘Afgelopen zomer was te bizar voor woorden. Binnen was het een discotheek en in onze voortuin werd luidruchtig gehangen, gepiest en geneukt.’ Van de juichende berichten over Hannekes Boom wil Jan niets weten, hij en zijn vrouw willen maar één ding: ‘een rustige zomer’. Daar moet de gemeente voor zorgen, vindt Jan. Samen met zijn buurman die minstens even boos is als hij, is hij al maanden in gesprek met de afdeling handhaving van stadsdeel centrum. Dat heeft tot nu toe geresulteerd in strengere regels, beperkte openingstijden en borden voor de deur van Hannekes Boom die vragen om stilte en respect voor de buren.

Het oude spoorhuis waar Jan met zijn vrouw en buren woont, is het enige woonhuis van de gracht en ligt op een ongelukkige plek: een A+locatie waar cafébezoekers maar wat graag hun avonden doorbrengen. De bootbewoners verderop aan de gracht ervaren weinig last, maar begrijpen Jan en zijn buurman wel. ‘Niemand is boos op de supersympathieke jongens van Hannekes Boom, maar er bestaat wel veel begrip voor de overburen’, zegt Sigi die sinds zeven jaar op een van de woonboten woont. Haar man is het daar mee eens, als vindt hij wel dat de dialoog tussen de buren en Hannekes boom constructief moet blijven ‘Ik vind het afschuwelijk als ze nu net zolang hun hakken in het zand zetten totdat die hut wordt dichtgegooid.’

Het is uiteindelijk de gemeente die beslist over het voortbestaan van Hannekes boom. Jan-Jaap Eijkelboom van de afdeling handhaving: ‘Hannekes boom moet zich aan de regels houden en de bewoners zullen begrip moeten hebben. Als je in de binnenstad woont, hoor je wel eens iets. Voor echte overlast zijn er regels en daar vallen prima afspraken over te maken.’

Voorlopig ziet het er naar uit dat Amsterdammers ook komende zomer kunnen genieten van een terras op A+ locatie. Wie een man in een oranje jasje opmerkt voor de deur van Hannekes boom, moet niet vreemd opkijken. Hij zal ervoor zorgen dat het rustig blijft op de Dijksgracht en de feestgangers de tuin van de overburen niet als, hang-, vrijplaats of urinoir gebruiken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s